Baka Cafe - คาเฟ่เพี้ยนๆยินดีต้อนรับครับ

PrinceMoON Cinema

วันนี้ขอเสนอ!! เรื่อง YAOI ของ PrinceMoON

ปล. จขบ.ไม่ได้เป็นเกย์

เสียงไม่ชัดเท่าไรเพราะซูม (?)

ภาพแตกบ้างพองาม ดูรู้เรื่อง(ล่ะมั้ง)

เนื่องจากวันหยุดโดยส่วนใหญ่แล้วบ้านของผมจะออกไปดูหนัง-กินข้าว นอกบ้านกัน
แล้ววันนี้จึงพาออกมาดูหนังและกินข้าว ซึ่งได้ไปกินร้านอาหารญี่ปุ่น ฟูจิ
กินไปได้สักพัก ผมรู้สึกปวดขี้ขึ้นมากระทันหัน จึงเดินออกไปหาห้องน้ำ ซึ่งผมจะขออธิบายก่อน
ชั้นแรก - จะมีห้องน้ำเพียงที่เดียว
ชั้นสอง - จะมีห้องน้ำเพียงที่เดียว
ชั้นสาม(ชั้นโรงหนัง) - มีห้องน้ำนอกบริเวณโรงหนัง 1 ที่ และ ในบริเวณอีก 1 ที่

เหตุการณ์แบ่งได้ตามนี้

ชั้นแรก.... ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำสีขาวสกปรก (- -") เพื่อหาห้องเข้าไปขี้
ซึ่งผมดูแล้วทุกห้องส้วมนั้นราวกับผ่านสงครามมานับล้านรอบ เต็มไปด้วยซาก มากมาย
ผมพยายามคิดในใจ 'เอาวะ..ถ้ามีทิชชูค่อยเช็ดก็ได้' ซึ่งผมเช็คดูทุกห้องแล้วพบว่า....
"มันเหลือเพียงแกนกระดาษทิชชู...ทุกห้อง" ในตอนนั้นผมกำลังคิดว่ามันเกิดบ้าอะไรกันขึ้นผมตัดสินใจเดินกลับไป ฟูจิ อีกรอบ
ผมกลับไปกินอาหารที่สั่งมาให้เสร็จก่อนจะบอก พ่อ ว่าจะออกไปตามหาห้องน่ำอีกรอบ....

ชั้นสอง.... ผมเดินเข้าไปในห้องน่ำสีขาวสกปรกเช่นเดิม...ชั้นนี้ห้องน่ำจะเล็กกว่าชั้นแรก แต่สภาพหน้าตาเหมือนกัน
ผมเช็คทุกห้องผมก็โล่งใจขึ้นมาหน่อย... 'มันผ่านสงครามมาครั้งเดียว...' ผมดีใจจึงสำรวจสิ่งสำคัญต่อมา...ทิชชู...
ผมน้ำตาแทบไหลครับ.... "มันมีแค่แกนกระดาษทิชชูทุกห้องเลย..." ผมไม่รอช้าวิ่งออกตัวไปชั้น 3 อย่างรวดเร็ว

ชั้นสาม(ชั้นโรงหนัง - ส่วนนอก).... ผมประทับใจมากครับห้องน้ำดูสะอาดเรียบร้อย...ผมมองเข้าไปในห้องน้ำ... "ไม่มีทิชชู" ผมแปลกใจมากทำไมถึงไม่มี..
และแล้วความสงสัยของผมก็ถูกตอบ เมื่อผมหันไปเห็นกล่องเหลี่ยมๆติดอยู่บนผนังข้างๆผม 'นั่นมัน! กล่องทิชชูนี่หว่า..' แต่แล้วความจริงมันก็น่าเจ็บปวด...ทิชชูไม่เหลือสักแผ่น....

ผมกลับไปที่ฟูจิ อีกครั้ง แล้วเล่าถึงความยากลำบากในการหาที่ขี้...
แม่ผมจึงหยิบกระดาษทิชชูของฟูจิมาให้ (ราวๆ 4 แผ่น) ผมบอกแม่ว่า..."ไม่พอหรอกแม่" แม่จึงล้วงเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบทิชชูยี่ห้อ สกอต ขึ้นมาหนึ่งห่อ
พระเจ้า! มันเหมือนมีแรงดึงดูดกับผม...แต่ตอนนั้นวิ่งไปวิ่งมา...แทบจะหายปวดขี้ แล้ว... พ่อจึงบอกว่า "ไปขี้เถอะ...ชั้นโรงหนังอะ..เดี๋ยวกินเสร็จแล้วตามขึ้นไป"
ผมจึงโบยบินไปยังชั้น 3

ผมเข้าไปขี้ในห้องน้ำห้องแรกผมถอดกางเกง แล้ววางทิชชู/โทรศัพท์ ไว้กับพื้น
ผมขี้ไปสักพัก ผมเริ่มไม่มีอะไรทำจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น สักพักก็มีคนเข้ามาในห้องข้างๆ ดูเหมือนว่าเขาจะปวดหนักมากผมได้ยินเสียงถอดกางเกงอย่างรวดเร็วและตามด้วย เสียง

ปู๊ดดดด
ป้าดดดด
แพร่ดดดด
ปรี๊ดดดดด

โครกก....(เสียงกดส้วม..คาดว่ากดเก็บเสียง)
ผมคิดว่าเค้าคงเสร็จแล้วล่ะ แต่ว่าผมก็ไม่ได้ยินเสียงเค้าเปิดประตูออกไป...ผมเห็นเพียงเงาของเขากำลัง หันซ้าย-ขวา เหมิอนหาอะไรบางอย่าง... ในใจผมพลันคิด... 'ระ..หรือว่าเค้าลืมเอาทิชชูเข้ามาวะ'
แต่ถึงงั้นมันก็ไม่เกียวอะไรกับผม... ผมเล่นโทรศัพท์ต่อ..   ต่อจากนี้ไปละครับ..คือเรื่องหลักที่แท้จริง...

ผมเห็นเงาดำๆโผล่มาข้างใต้จากห้องข้างๆ มันเป็นใบหน้าคนครึ่งท่อน!!!
"เห้ย!! ผมโดนถ้ำมองป่าววะ!!" ใจผมเต้นระรัว ในหัวพลันคิด "ไม่นะ..เราโดนแอบส่อง"

ใบหน้านั้นหดกลับไป แล้วยื่นมือเข้ามาให้ห้องผมก่อนจะชี้ไปยังทิชชู ตรงพื้น... แล้วกวักมือเป็นสัญญาณ "ขอทิชชูหน่อยครับ"
"ออ..ขอทิชชูนี่เอง" ผมโล่งใจไป จึงดึงทิชชูจำนวนหนึ่งให้เขาด้วยความใจบุญ

ผมกลับมาสนใจโทรศัพท์ของผมต่อโดยไม่ได้สนใจอะไรห้องข้างๆแล้ว แต่แล้วผมก็หันกลับไปมอง...กลัวว่าเขาจะส่องอีกรอบ หรือ จะขอทิชชูอีกรอบเพราะไม่พอ
แต่ว่าสิ่งที่ผมเห็นมันเป็นเงาของแท่งอะไรสักอย่าง เป็นแท่งๆ หัวโค้งมน ขยับขึ้นลงไปมา มีสั่นดุ๊กดิ๊ก บ้างเล็กน้อย... ในตอนนั้นผมคิดได้อย่างเดียวว่ามันต้องเป็น....

เห้ย! ผมไม่เคยเจอเหตุการณ์นี้มาก่อนในชีวิต ที่เห็นเงาห้องข้างๆขัดจรวดต่อหน้าต่อตา ใจผมเต็นระรัว...เพราะไม่เคยเห็นแบบนี้
หลังจากนั้นไม่นานพ่อก็ตามเข้ามา... "ขี้ยังไม่เสร็จเหรอลูก.."
"สะ..เสร็จแล้วครับ" ผมตะโดนออกไปแล้วเช็ดก้น ใส่กางกาง แล้วเดินออกจากห้องน้ำไป แล้วไปดูหนัง..ชีวิตผมกลับสู่ปรกติแต่ทว่า...ภาพเหตุการณ์นั้นมันยังคง ตราตรึงในหัวของผม

จนต้องมาเขียนเล่าสู่กันฟังแบบนี้...

edit @ 25 Jul 2010 00:59:34 by PrinceMoON